Forums‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏AnimWorld‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏net presents‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏:‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏
Blood winE
Production
‏ترجمه و ویرایش
elfelfelf
ناتسومه یوجینجو
ممنون که قطار کیوشو رو انتخاب کردید ‏.‏
این قطار سریع السیر به سمت هاکوتا از مسیر 38 یاموئه حرکت میکنه ‏.‏
هوی ‏.‏
اجازه هست اینجا بشینم ؟
صندلیم اینجاست ‏.‏
قربان ‏،‏ موردی پیش اومده ؟
نه ‏.‏
چیزی نیست ‏.‏
خونه ی قدیمی من که سالها خالیه ‏،‏
قراره فروخته بشه ‏.‏
تضمیم گرفتم برای آخرین بار برم ببنمش ‏.‏
مادرم موقع زایمان من از دنیا رفت ‏،‏
و مدّتی با پدرم اونجا زندگی میکردیم ‏.‏
خیلی کوچیک بودم ‏،‏ برای همین خاطره ای از اونجا ندارم ‏،‏ ولی ‏.‏‏.‏‏.‏
احتمالاً میتونم از روی نقشه اونجا رو پیدا کنم ‏.‏
هوی ‏،‏ ناتسومه ‏.‏
تو ایستگاه یک ظرف غذا برام بگیر ‏.‏
اوّلین حرکت همینه ‏.‏
نیانکو سنسه ‏!‏
تو چرا اومدی ؟
ظرف غذا ‏!‏ ظرف غذا ‏!‏ ظرف غذا ‏!‏
دری بسوی خاطرات
ناهار ‏،‏
چای ‏،‏ قهوه ‏،‏ آب میوه ‏.‏
آب جو و تنقّلات هم داریم ‏.‏
ظرف غذای فوری
یک ظرف غذا لطف کنید ‏.‏
یک ظرف ‏،‏ درسته ؟
نه ‏،‏ دوتا لطفاً ‏.‏
دوتا ؟
بله ‏.‏
دوتا ‏.‏
هاکوتا ‏.‏
سنسه ‏،‏ باید خط عوض کنیم ‏.‏
اوّل باید به یک جا سر بزنم ‏.‏
خونه ی یکی از فامیلهامون که اون نزدیکی هاست ‏.‏
کلید دست اوناست ‏.‏
باید برم ازشون بگیرم ‏.‏
راه رو بلدی ؟
وقتی کوچیک بودم برای مدّتی اونجا زندگی میکردم ‏.‏
احتمالاً وقتی برسیم اطرافش ‏،‏ یادم میاد ‏.‏
خوب ‏،‏ کجاست ؟
چپ ‏،‏ راست ؟
یک لحظه ‏.‏
نقشه رو نگاه کنم ‏.‏
حتّی نمیدونی سمت چپه یا راست ؟
اینقدر جاهای متفاوت بودم که حتّی یادم نمیاد ‏.‏‏.‏‏.‏
فکر کنم از این طرفه ‏.‏
هیچ چیزی یادت نیست ‏،‏ نه ؟
آه ‏،‏ ناتسومه ‏.‏
اُودون
یک اُودون فروشی ‏.‏
من اینو یادمه ‏.‏
هیچ وقت به این چیزها توجّه نمیکردم ‏.‏
این بو ‏.‏‏.‏‏.‏
فقط اُودون داریم
یادمه همیشه در راه مدرسه این بو به مشامم میرسید ‏.‏
خاطره ی عجیبیه ‏،‏ نه ؟
از این طرف ‏،‏ سنسه ‏.‏
هوی ‏،‏ صبر کن ‏!‏
اُودون چی میشه ؟
همین الان ناهار خوردی ‏.‏
اُودون ‏.‏‏.‏‏.‏
همین راهه ‏.‏
برگهای این درخت میریخت تو جادّه ‏.‏
ببین ؟
گلهای کاملیای اون خونه ‏،‏ همیشه قشنگ بود ‏.‏
و یک پیرزن مهربون تو این خونه زندگی میکرد ‏.‏
یک دفعه ‏،‏ بدون اینکه به پدرم بگه ‏،‏ بهم آب نبات داد ‏.‏
چرا همه ی اینا یادم رفته بود ؟
هوی ‏،‏ ناتسومه ‏.‏
راه بیا ‏.‏
باشه ‏.‏
بوی یک یوکای احساس میکنم ‏.‏
آره ‏.‏
درسته ‏،‏ یوکای های زیادی این اطراف بودن ‏.‏
فکر کنم خودشه ‏.‏
فقط باید بریم کلید رو بگیریم ‏.‏
تو بیرون منتظر باش ‏.‏
اگه گربه باهام باشه ‏،‏ کمی عجیبه ‏.‏
کجاش عجیبه ؟
بجاش ‏،‏ تو راه برگشت برات اُودون میخرم ‏،‏
ولی اگه اومدنم بیرون طول کشید ‏،‏ بیا کمکم ‏.‏
چیه ؟
چیزی اونجاست ؟
منظورت اینه که میتونم آدمهای اینجا رو بخورم ؟
نه ‏.‏
یادم اومد ‏.‏
یک یوکای عجیب غریب این اطراف زندگی میکرد ‏.‏
درسته ‏،‏ دوره ی راهنمایی بود ‏.‏
یادت نمیاد ؟
مدّتی اینجا زنگی میکرد ‏.‏
ناتسومه تاکاشی ‏،‏ ها ؟
قراره امروز بیاد اینجا ‏.‏
گفت ‏،‏ میخواد از خونه ی قدیمی شون دیدن کنه ‏.‏
نمیدونم چرا ‏.‏
نمیخوام برم خونه ‏.‏
چرا ؟
نمیخوام ببینمش ‏.‏
اون یک بچّه ی اخمو و افسرده بود ‏.‏
ازش خوشم نمیاد ‏.‏
یک چیز عجیب داره از رو دیوار نگاه مون میکنه ‏.‏
پیش ‏،‏ پیش ‏!‏
اون کیه ؟
نکنه اونه ؟
خیلی خوشگله ‏!‏
خوشگل ؟ شاید ‏.‏‏.‏‏.‏
آه ‏،‏ تاکاشی کون ‏.‏
خیلی وقته گذشته ‏.‏
بزرگ شدی ‏.‏
مدّت زیادی ندیدمتون ‏.‏
اوم ‏،‏ تاچیبانا سان گفت ‏،‏ کلید خونه اینجاست ‏.‏‏.‏‏.‏
آره ‏،‏ اون هه چیز رو برام تعریف کرده ‏.‏
اوم ‏.‏‏.‏‏.‏ میای داخل ؟
نه ‏،‏ خوبه ‏.‏
باید زودتر برم ‏.‏
راست میگی ؟
آه ‏،‏ چرا ؟
تمام این مدّت تو راه بودی ‏.‏
بیا یک چایی بخور ‏.‏
زودباش بیا تو ‏.‏
میوکو ‏.‏
من برگشتم ‏.‏
مامان ‏،‏ چای رو آماده کن ‏.‏
تشنمه ‏.‏
واقعاً که ‏.‏
تاکاشی کون ‏،‏ بفرما داخل ‏.‏
خواهش میکنم ‏.‏
چشم ‏.‏
ممنون ‏.‏
خیلی بد شد ‏.‏
میدونم که اینجاست ‏.‏
منو نگاه میکنه ‏.‏
اگه نگاهش نکنم ‏،‏ فکر نکنم مشکلی پیش بیاد ؟
نمیخوام هیچ مشکلی درست کنم ‏.‏
هیمن جاها بود ‏.‏‏.‏‏.‏
آه ‏،‏ اینا ‏.‏
بفرما ‏.‏
ممنونم ‏.‏
آوم ‏،‏ خوب ‏.‏‏.‏‏.‏ ما اصلاً تمیزش نکردیم ‏.‏
مشکلی نیست ‏.‏
اون خونه قدیمیه ‏،‏ میدونی ؟
حتّی اگه یک خریدار پیدا کنی ‏،‏ فکر کنم اونا خرابش میکنن و دوباره میسازنش ‏.‏
برای همین زیاد براش مایه نزاشتیم ‏.‏
خیلی وقت پیش یک بازدیدی ازش کردیم ‏.‏‏.‏‏.‏
موردی نداره ‏.‏
فقط میخوام ببینمش ‏.‏
که اینطور ‏.‏
تاکاشی کون ؟
نه ‏.‏‏.‏‏.‏ شرمنده ‏.‏
میتونم از دستشویی استفاده کنم ؟
درسته ‏.‏
اون سعی داره منو بترسونه ‏.‏
ولی ‏،‏ تصوّر منه یا اینکه بزرگتر شده ؟
یک جورایی غافلگیر شدم ‏.‏
اون تغییر کرده ‏.‏
شاید باید بهتر رفتار کنم ‏.‏
در مورد چی حرف میزنی ؟
تو ازش بدت میومد ‏.‏
ولی ‏.‏‏.‏‏.‏
تو و پدر همیشه با اون خوب بودید ‏،‏
و اون همیشه حرف های پرت و پلا میزد ‏.‏
یا رفتارش عجیب غریب بود ‏.‏
مردم بخاطر اون از خانوداه ی ما بد میگفتن ‏.‏
اون دورغ های عجیب غریب میگفت ‏.‏
بس کن ‏،‏ میوکو ‏.‏
اون مشکلات زیادی داشته ‏.‏
ببین ‏،‏ مثل همین ‏.‏
تو ازش طرفداری میکنی ‏.‏
این از همش بدتره ‏.‏
میوکو ‏.‏‏.‏‏.‏
ولی فکر نکنم دیگه دروغ بگه ‏.‏
دهن ‏.‏‏.‏‏.‏ یک دهن بکش ‏.‏‏.‏‏.‏
ولم کن ‏.‏
بکش ‏.‏‏.‏‏.‏ یک دهن بکش ‏.‏‏.‏‏.‏
ناتسومه یوجینجو
باید سریعتر از اینجا برم ‏.‏
اگه اینجا بمونم ‏،‏ اون ‏.‏‏.‏‏.‏
تاکاشی کون ‏،‏ چی شده ؟
آه ‏.‏‏.‏‏.‏
چیزی نیست ‏.‏
حضور اون یوکای اصلاً خوب نیست ‏.‏
اون داره فکر و ذهنم رو بهم میریزه ‏.‏
اوم ‏.‏‏.‏‏.‏
از همه لحاظ ‏،‏ واقعاً بزرگ شدی ‏.‏
نگرانت بودم ‏.‏
فوجیوارا سان بود ‏،‏ درسته ؟
اونا اقوام خیلی دوری بودن ‏،‏
و یک روز اومدن و خواستن تو رو با خودشون ببرن ‏.‏
اونا هیچ وقت بچّه دار نشدن ‏،‏
و من فکر کردم بلد نباشن ازت مواظبت کنن ‏.‏
بکش ‏.‏‏.‏‏.‏ بکش ‏.‏‏.‏‏.‏
تاکاشی کون ؟
درواقع ‏،‏ کمی لاغر بنظر میرسی ‏.‏
درست تغذیه میکنی ؟
یک دهن بکش ‏.‏
اگه یکی بکشی ‏،‏ من تمام کسانی رو که راجع بهت بد حرف میزنن رو میخورم ‏.‏
همشون رو میخورم ‏.‏
یادمه ‏.‏
میشناسمت ‏.‏
میتونی منو ببینی ‏.‏
پس میتونی یک دهن بکشی ‏.‏‏.‏‏.‏
اگه میخوای فراموش کنی ‏.‏‏.‏‏.‏
خاطرات ناراحت کننده رو ‏،‏
و اونایی که لذّت بخش هستن رو ‏.‏‏.‏‏.‏
من همشون رو میخورم ‏.‏
یک دهن بکش ‏.‏
چیه ؟
دوباره که نمیخوای شروع کنی به حرفهای عجیب غریب زدن ؟
یکی اومد ‏.‏
پدر ‏!‏
یک چیز عجیب که روی دیوار بود اومده تو خونه ‏.‏
چیه ؟ این چیه ؟
یک گربه ی ولگرد ؟
گربست ؟
سنسه ؟
حالت خوبه ؟
اون صورتت رو زخمی کرد ‏.‏
خانوم ‏،‏ کمک های اوّلیه رو بیار ‏.‏
آه ‏،‏ باشه ‏.‏
پدر ‏.‏‏.‏‏.‏
من خوبم ‏.‏
ممنون ‏.‏
من باید برم ‏.‏
اوم ‏،‏ ولی ‏.‏‏.‏‏.‏
مشکلت چیه ؟
بابت کلید ممنون ‏.‏
من این گربه رو میبرم بیرون ‏.‏
حداقل یک فنجون چای میخوردی ‏.‏
نه ‏،‏ ممنون ‏.‏
اگه دیر برسم خونه ‏،‏ اونا نگران میشن ‏.‏
خیلی ازتون ممنونم ‏.‏
که اینطور ‏،‏ باشه ‏.‏
صورتت چی ؟
خوبه ؟
آره ‏.‏
ممنون ‏.‏
نجاتم دادی ‏،‏ سنسه ‏.‏
واقعاً که ‏.‏‏.‏‏.‏ همیشه تو دردسر میوفتی ‏.‏
سنسه ‏،‏ در مورد اون یوکای چیزی میدونی ؟
وقتی کوچیک بودم ‏،‏ به این بزرگی نبود ‏.‏
فکر میکنم بهش میگن ‏،‏ موشیکویی ‏،‏ حشره خوار ‏.‏
موشیکویی ؟
دهن نداشت ‏،‏ درسته ؟
اون ر حشره ای رو که میاد تو خونه ‏،‏ میمکه ‏،‏
و بزرگتر میشه ‏.‏
حشره میخوره ؟
پس میتونم بیخیالش بشم ‏.‏
آره ‏،‏ احتمالاً دو ‏،‏ سه سالی هست که اینجا نیستی ‏.‏
دو سه سال ؟
تو هم حسّش کری ‏،‏ درسته ؟
وقتی اونا بزرگتر میشن
دیگه با حشرات سیر نمیشن ‏.‏
یوکای هایی مثل اون ‏،‏ تاریکی قلب انسانها رو رشد میدن
و اونا رو میبلعن ‏.‏
بریم ناتسومه ‏.‏
هوی ‏،‏ صبرکن ‏!‏
چطور میتونی اینجوری اینجا رو ترک کنی ‏!‏؟
اصلاً عوض نشدی‏!‏
درست مثل گذشته ای ‏!‏
پدر و مادر خیلی با تو خوب بودن ‏!‏
مشکلت چیه ؟
سعی نکن با عجیب غریب بودن ‏،‏ توجّه والدین منو جلب کنی ‏!‏
اونا واقعاً نگران تو بودن ‏،‏ اونا واقعاً ‏.‏‏.‏‏.‏
حتّی فکر کردم اونا پدر مادر تو هستن ‏!‏
دهن ‏.‏‏.‏‏.‏ یک دهن بکش ‏.‏
اگه میخوای برات بکشم ‏،‏ دنبالم بیا ‏.‏
نگران نباش ‏.‏
من نمیخوام خانوادت رو ازت بگیرم ‏.‏
خداحافظ ‏.‏
داره دنبالمون میاد ‏.‏
چت شده ؟
چرا ولشون نکردی ؟
حتّی یک سگ هم محبّتی رو که بهش میشه ‏،‏ فراموش نمیکنه ‏،‏ سنسه ‏.‏
نه من سگم و نه تو ‏!‏
لعنتی ‏،‏ تا کی میخوای بدویم ؟
اون خیلی ضعیفه ‏.‏
تو تحت محافظت منی ‏،‏ اون جرأت نداره بهت دست بزنه ‏.‏
همین حالا گورت رو گم کن ‏.‏
ممنون ‏،‏ سنسه ‏.‏
احمق خان ‏.‏
اونا اجازه دادن من تو خونه شون زندگی کنم ‏.‏
اجازه دادن عضو خانواده ی اونا باشم ‏.‏
منم به خونه ی خودم برمیگردم ‏.‏
مثل رفتن دنبال گنجه ‏.‏
بجنبید ‏!‏
یک ‏،‏ دو ‏،‏ یک ‏،‏ دو ‏،‏ یک ‏،‏ دو ‏!‏
تا جایی که تونستم سری دویدم ‏،‏ حالا نمیدونم دقیقاً کجام ‏.‏
احمق ‏!‏ اُلاغ ‏!‏ بیشعور ‏!‏
دنبال اینجا میگردم ‏.‏
اوم ‏،‏ باید این مسیر رو بری ‏.‏‏.‏‏.‏
هنوز نرسیدیم ؟
اگه زود بر نگردیم ‏،‏
به شام نمیرسیم ‏.‏
درسته ‏.‏
عجله کن ‏.‏
هنوز راه مونده ‏.‏
نمیخوام خانوادت رو ازت بگیرم ‏.‏
اون قبلاً از این حرفها نمیزد ‏.‏
خیلی وقت پیش ‏،‏ ها ؟
فکر کنم خیلی کوچیک بود ‏.‏
ولی ‏،‏ تاکاشی کون ‏،‏ منم بچّه بودم ‏.‏
میوکو ؟
میوکو ‏.‏
پدر ‏.‏‏.‏‏.‏
چرا اون اینجاست ؟
میوکو ‏،‏ میخوای امشب با بابا حرف بزنی ؟
بجاش فردا تو با تاکاشی کون برو مدرسه ‏.‏
از من فاصله بگیر ‏.‏
هوی ‏،‏ خونتون کجاست ؟
خونه ی واقعیت ‏.‏
خونه ی واقعیم ؟
خونه ای که والدینت زندگی میکردن ‏!‏
بادت نمیاد ؟
درباره ی پدر و مادرت ؟
مامانم رو یادم نمیاد ‏.‏
پدرت چی ؟
پدرم رو هم ‏.‏‏.‏‏.‏
ولی ‏.‏‏.‏‏.‏ اون خیلی مهربون بود ‏!‏
تو عجیب غریبی ‏.‏
چطور وقتی یادت نمیاد میتونی همچین چیزی بگی ؟
چطور جرأت میکنی اینجوری حرف بزنی ؟
پدر من خیلی مهربون تره ‏!‏
اون داره میره خونه ‏.‏‏.‏‏.‏
خونه ای که پدر مهربونش زندگی میکرده ‏،‏ ها ؟
میوکو ‏،‏ میای ؟
باشه ‏.‏
فکرش رو که میکنم ‏،‏ یک دفعه سعی کردم
به خونه ی کودکیم برگردم ‏.‏
چطور یادم رفته ؟
پس تو ‏.‏‏.‏‏.‏
ناتسومه ‏!‏
چی شده ‏،‏ ناتسومه ؟
خونه ‏.‏‏.‏‏.‏
باید برم خونه ‏.‏‏.‏‏.‏
ناتسومه ؟ ناتسومه ؟
ناتسومه ‏!‏
میتونستم صدای سنسه رو بشنوم ‏.‏
ناتسومه ‏!‏
ولی احساس میکردم قلبم دنبال چیزی میگرده ‏.‏‏.‏‏.‏
ناتسومه ‏!‏
به دنبال خاطرات گم شده ‏.‏
باید برم خونه ‏.‏
راه درازی تا خونه
ناتسومه یوجینجو
باید برم خونه ‏.‏
خونه ی واقعیم ‏.‏
در واقع ‏،‏ من بارها و بارها دنبالش گشتم ‏.‏
اینجا خونه ی منه ‏.‏
مهم نیست چقدر و چندبار دنبالش باشم ‏،‏
نمیتونم داشته باشمش ‏.‏
باید زود برگردم ‏.‏
باید عجله کنم ‏.‏‏.‏‏.‏ سرعتر ‏.‏‏.‏‏.‏
بریم خونه ‏.‏
ناتسومه یوجینجو
اُودون ‏!‏